Κατευθείαν στο χειμώνα?

Το φετινό καλοκαίρι σίγουρα δεν ήταν το ίδιο με τα προηγούμενα. Μπορεί να ήταν το ίδιο άδεια τις μέρες του 15αυγουστου η πόλη αλλά όλοι μετέφεραν στις αποσκευές τους διαρκώς μια ανησυχία για το τι έρχεται.

Άλλος ανησυχεί με το πως θα τα φέρει βόλτα οικονομικά, άλλος βιώνει την ανασφάλεια για το εάν θα έχει την εργασία του και το επόμενο διάστημα άλλος θέλει να βουλώσει με κερί το κουτί αλληλογραφίας βρίσκοντας το ως λύση στα σημειώματα της εφορίας που πρόκειται να έρθουν. Η μεγαλύτερη όμως των ανησυχιών είναι αυτή της ενδεχόμενης κοινωνικής αναταραχής.

Μπορεί ο κύριος Παπανδρέου να διεμήνυσε από τις διακοπές στην Σκιάθο ότι οι κόποι μας πιάνουν επιτέλους τόπο αλλά μα΄λλον κανέναν δεν έπεισε. Και ποιον να πείσει άλλωστε όταν όλοι πλέον διακρίνουν πως η καταστροφή είναι συνώνυμο της σημερινής κατάστασης.

Μια κατάσταση στην οποία  αποκλειστικοί υπεύθυνοι είναι αυτοί που την διαχειρίζονται. Ήρθαν λέγοντας πως λεφτά υπάρχουν (ενώ δεν υπήρχαν να είναι καλά και οι προηγούμενοι). Σύντομα ντελάλη βγάλανε το πόσο διεφθαρμένοι είμαστε ως κράτος. Λες και οι υπόλοιπες χώρες ήταν αγγελικά φτιαγμένες. Ακόμα πιο σύντομα φρόντισαν να συμφωνήσουν σε πολιτικές που μαθηματικά οδηγούσαν σε στέγνωμα και σε κοινωνική εξαθλίωση. 

Και τώρα που έρχεται και η κοινωνική εξαθλίωση μένει να δούμε και τις συνέπειες της. Μπορεί το καλοκαίρι να λειτούργησε ως ανάπαυλα αλλά κοντά είναι τα ''ραντεβού'' που έχουν κλειστεί για τον Σεπτέμβριο.  

Η αρνητική ψυχολογία όλων αλλά και η οικονομική κόπωση έχει φτάσει στο μέγιστο. Αυτά τα δύο λειτουργούν ως μονόδρομο σε βίαιες κοινωνικές αντιδράσεις (για πολλούς και οι πολιτικές εξελίξεις). Καλή σύνεση...

ΥΓ: ''Οι έρευνες είναι παράνομες και μην παίζετε με την αποφασιστικότητα της Τουρκίας'' (Γιλντίζ - Υπουργός ενέργειας).